เจาะลึก ทำไมจอห์น คอลลินส์ ถึงยังหาบทที่พอดีไม่เจอ

Harry P
24 พ.ค. 26
17:28
13 views

ทำไมจอห์น คอลลินส์ ถึงยังหาบทที่พอดีไม่เจอ เพราะเขาติดอยู่ระหว่างหลายบทบาทพร้อมกัน เป็นได้ทั้ง finisher, stretch big, power forward และ small-ball center ในบางจังหวะ แต่ยังไม่มีบทบาทไหนที่ชัด จนทีมสามารถวางเขา เป็นชิ้นส่วนหลักระยะยาวได้

ผู้เล่นที่เก่งเกินตัวสำรอง แต่ยังไม่ชัดพอจะเป็นตัวหลัก
ปัญหาของจอห์น คอลลินส์ที่ไม่มีนิยามชัดในทีม
โจทย์สำคัญที่สุดของคอลลินส์หลังจากนี้

คอลลินส์ยังเก่งอยู่ไหม หรือเป็นแค่ภาพจำจาก Hawks?

ยังเก่งอยู่ แต่ความเก่งของคอลลินส์ ไม่ได้ง่ายต่อการใช้งานเหมือนภาพจำช่วง Hawks อีกแล้ว เขายังมีพลังในการจบสกอร์ รีบาวด์ได้ดี และมีความคล่องตัว เกินกว่าบิ๊กแมนทั่วไป แต่ NBA ตอนนี้ ไม่ได้ถามแค่ว่าผู้เล่นทำอะไรได้บ้าง แต่ถามว่าเขาทำสิ่งนั้นได้ชัดพอ ที่จะอยู่ในระบบชนะหรือไม่

ตอนถูกดราฟต์อันดับ 19 โดย Atlanta Hawks ในปี 2017 คอลลินส์ถูกมองเป็นฟอร์เวิร์ดพลังสด ที่วิ่งคอร์ตดี เล่นเหนือห่วงได้ และเข้ากับเกม pick-and-roll ได้อย่างเป็นธรรมชาติ (19 พฤษภาคม 2026) [1]
จุดเด่นของคอลลินส์ระเบิดชัดในฤดูกาล 2019-20 เมื่อเขาทำเฉลี่ย 21.6 แต้ม 10.1 รีบาวด์ และชู้ตสามแต้ม 40.1 เปอร์เซ็นต์ ตัวเลขระดับนั้นทำให้หลายคนมองว่าเขา อาจก้าวไปแตะขอบ All-Star ได้

แต่ปัญหาคือภาพนั้น เกิดในบริบทที่เหมาะกับเขามาก Hawks มี Trae Young เป็นตัวสร้างจังหวะ มีพื้นที่ให้คอลลินส์วิ่งเข้าห่วง รับ lob หรือจบเพลย์ จากจังหวะที่เกมรุกปูทางไว้แล้ว เมื่อเขาต้องไปอยู่กับทีม ที่ไม่ได้ออกแบบจังหวะให้แบบเดิม ความสามารถเดิมยังอยู่ แต่ผลกระทบต่อเกมกลับลดลงชัดเจน

ทำไมจอห์น คอลลินส์ยังไม่มีบทบาทที่ชัดในทีม?

ปัญหาหลัก ไม่ใช่ว่าคอลลินส์เล่นตำแหน่งไหนไม่ได้ แต่คือเขายังไม่มีตำแหน่งไหน ที่ทีมเชื่อใจได้แบบเต็มมือ ถ้าให้เล่น power forward เขาต้องชู้ตนอก และป้องกันปีกให้เสถียรกว่านี้ แต่ถ้าให้เล่น center เขาก็ไม่ได้เป็นตัวป้องกันห่วง ที่ทำให้เกมรับทั้งทีมอุ่นใจได้ทุกคืน

นี่คือความย้อนแย้งของผู้เล่น ที่ดูเหมือนสารพัดประโยชน์ เขาสามารถขยับไปได้หลายบทบาท แต่ใน NBA ยุคใหม่ ทีมต้องการนิยามที่คมมากขึ้น บิ๊กแมนต้องป้องกันห่วงได้จริง หรือชู้ตได้จริง หรือสร้างเกมได้จริง ส่วนคอลลินส์อยู่ตรงกลาง ระหว่างคุณสมบัติเหล่านั้น

กับ Clippers ยิ่งชัด เพราะทีมมีแกนที่ต้องการบอล และพื้นที่อยู่แล้ว ทั้งเจมส์ ฮาร์เดน, คาวาย เลียวนาร์ด และอิวิซา ซูบาซ ทำให้คอลลินส์เป็นเพียงตัวเติมช่องว่าง ฤดูกาล 2025-26 เขาอยู่ในบทบาทที่ตัวเลขไม่แย่ เฉลี่ย 13.6 แต้ม 5.3 รีบาวด์ และยิงฟิลด์โกล 55.2 เปอร์เซ็นต์ (24 พฤษภาคม 2026) [2]

สัญญาใหญ่เคยทำให้ภาพจำของคอลลินส์เปลี่ยนไปแค่ไหน?

เปลี่ยนมาก เพราะหลังจากเซ็นสัญญา 5 ปี มูลค่า 125 ล้านดอลลาร์กับ Hawks ในปี 2021 การประเมินเขาไม่ใช่แค่ “เล่นดีไหม” อีกต่อไป แต่กลายเป็น “ดีพอกับเงิน และบทบาทที่ได้รับไหม” ความคาดหวังจึงขยับจากผู้เล่นพลังสด ไปเป็นฟอร์เวิร์ดระดับแกนหลัก ที่ต้องยกระดับทีมได้ (7 สิงหาคม 2021) [3]

นี่เป็นจุดที่คอลลินส์ถูกตัดสินแรงขึ้น ทั้งที่รูปแบบการเล่นของเขา ไม่ได้เหมาะกับการเป็นตัวเอกทุกคืน เขาไม่ใช่ผู้เล่นที่ถือบอลสร้างช็อตเองเป็นหลัก ไม่ใช่เพลย์เมกเกอร์จากตำแหน่งบิ๊กแมน และไม่ได้เป็นเกมรับ ระดับปิดแผลให้ทั้งทีมได้ สัญญาใหญ่จึงทำให้จุดที่เคยเป็นข้อจำกัดเล็กๆ ถูกขยายใหญ่ขึ้น

เมื่อย้ายไป Jazz ในปี 2023 เขาเหมือนได้โอกาสรีเซตบทบาท แต่ Jazz อยู่ในช่วงสร้างทีมใหม่ ในฤดูกาล 2024-25 เขาทำเฉลี่ย 19.0 แต้ม 8.2 รีบาวด์ จาก 40 เกม ซึ่งดูดีในเชิงตัวเลข แต่ก็มีอาการเจ็บสะโพก และข้อเท้ารบกวน ทำให้คำถามเรื่องความต่อเนื่องยังไม่หายไป

ทำไมคอลลินส์ดูเหมือนเหมาะกับทุกทีม แต่ยังไม่ลงตัว?

เพราะคอลลินส์เป็นผู้เล่น ที่ทีมไหนก็มองเห็นประโยชน์ แต่พอใช้งานจริงกลับต้องมีเงื่อนไขประกอบเยอะ เขาวิ่งคอร์ตได้ จบใกล้ห่วงได้ รีบาวด์ได้ และชู้ตสามแต้มได้บางช่วง แต่คำถามสำคัญคือ ทีมต้องจัดพื้นที่ให้เขาแค่ไหน และต้องยอมรับข้อจำกัดอะไรกลับมาบ้าง

ถ้าใช้เขาเป็นตัวจบเพลย์ เขาต้องมีเพลย์เมกเกอร์ป้อนจังหวะอย่างต่อเนื่อง ถ้าใช้เป็น stretch big เขาต้องแม่นพอให้เกมรับคู่แข่งไม่กล้าทิ้ง ถ้าใช้เป็น small-ball center เขาต้องรับแรงปะทะ และป้องกันห่วงได้ดีกว่านี้ ส่วนถ้าใช้เป็นตัวจริงระยะยาว ทีมต้องแน่ใจว่าเขาไม่ทำให้ spacing เสียสมดุล

ดีล 3 ทีมในเดือนกรกฎาคม 2025 ที่ส่งเขาไป Clippers จึงน่าสนใจมาก เพราะมันไม่ใช่แค่การเปลี่ยนทีม แต่เป็นการลดกรอบความคาดหวังลงมา ให้เหมาะกับความจริงมากขึ้น Clippers ไม่ได้ต้องการให้คอลลินส์เป็นดาวนำ แต่ต้องการให้เขาเป็นฟอร์เวิร์ดพลังสูง ที่ช่วยเติมเกมหน้าแป้น

ข้อวิจารณ์ต่อคอลลินส์ ยุติธรรม หรือรุนแรงเกินไป?

มีทั้งส่วนที่ยุติธรรม และส่วนที่รุนแรงเกินไป ส่วนที่ยุติธรรมคือ คอลลินส์ยังไม่สามารถพิสูจน์ตัวเอง ว่าเป็นชิ้นส่วนหลักของทีมชนะ ในบทบาทใหญ่ได้ต่อเนื่อง เขาเคยมีตัวเลขสวย แต่ยังไม่เคยทำให้ทีมมั่นใจได้ว่า หากให้บทบาทใหญ่ขึ้น ผลลัพธ์จะมั่นคงตามไปด้วย

แต่ส่วนที่รุนแรงเกินไป คือการมองว่าเขาหมดราคา ทั้งที่ประสิทธิภาพบางด้าน ยังมีอยู่จริง การชู้ตฟิลด์โกลเกิน 55 เปอร์เซ็นต์ ในฤดูกาล 2025-26 บอกว่าเขายังจบสกอร์ได้ดี เมื่ออยู่ในพื้นที่ถนัด ปัญหาจึงไม่ใช่ว่าเขาเล่นไม่ได้ แต่คือเขายังต้องอยู่ในบทบาท ที่ไม่บังคับให้ทำเกินธรรมชาติของตัวเอง

ข้อวิจารณ์ที่แม่นกว่า ควรพูดว่าคอลลินส์เป็นผู้เล่นที่ดี แต่ต้องการบทบาทเฉพาะ ไม่ใช่ผู้เล่นที่เสียบเข้าระบบไหนก็ได้แล้วจบ เขาต้องมีคนสร้างจังหวะให้ ต้องมี spacing รอบตัว และต้องมีเกมรับทีมช่วยปิดช่องบางส่วน ถ้าทีมเข้าใจเงื่อนไขเหล่านี้ เขายังมีค่ามากกว่าที่คำวิจารณ์บางชุดทำให้เห็น

แล้วบทบาทที่เหมาะกับคอลลินส์จริงๆ ควรเป็นแบบไหน?

บทบาทที่เหมาะที่สุดคือ “ตัวโจมตีช่องว่าง” มากกว่า “เสาหลักของระบบ” เขาควรถูกใช้เป็นผู้เล่นที่เคลื่อนที่เข้าพื้นที่ว่าง รับบอลจากการดึงตัวประกบของเพื่อน เล่น dunker spot, slip screen, offensive rebound และชู้ตสามแต้มเฉพาะจังหวะที่ถูกเปิดจริง

ถ้าให้เขาถือบอลสร้างเกมเองมากเกินไป จุดอ่อนจะถูกเปิดเร็ว เพราะคอลลินส์ไม่ใช่ forward creator แบบที่คุมเกมได้ทั้งเพลย์ แต่ถ้าให้เขาเล่นข้างเพลย์เมกเกอร์ที่อ่านจังหวะดี เขาจะกลับมาดูมีพลังทันที โดยเฉพาะในจังหวะที่แนวรับลังเล ระหว่างปิดคนถือบอล หรือถอยมาป้องกันห่วง

สิ่งที่น่าจับตาต่อคือ เขาจะยอมลดความคาดหวังจากตัวเลขส่วนตัว แล้วเปลี่ยนเป็นผู้เล่น ที่ชนะด้วยจังหวะเล็กๆได้หรือไม่ ถ้าเขารับบทตัวเสริมพลัง ที่เข้ามาเปลี่ยนความเร็วเกม รีบาวด์เกมรุก และลงโทษพื้นที่ว่างได้สม่ำเสมอ บทบาทของเขาอาจไม่ใหญ่เท่ายุค Hawks แต่จะพอดีกับเกมชนะมากกว่าเดิม

บทส่งท้าย คอลลินส์กับบทบาทที่ต้องเล็กลงเพื่อชัดขึ้น

สรุปแล้ว ทำไมจอห์น คอลลินส์ ถึงยังหาบทที่พอดีไม่เจอ เพราะเขาเป็นผู้เล่นที่มีหลายอย่างในมือ แต่ยังไม่มีอย่างใดชัดพอ ที่จะทำให้ทีม สร้างโครงสร้างระยะยาวรอบตัวได้ ปัญหาของเขาไม่ใช่ว่าหมดฝีมือ แต่คือการต้องปรับจากภาพผู้เล่นอนาคตใหญ่ ไปเป็นอาวุธเฉพาะทาง ที่รู้จุดแข็งของตัวเองมากขึ้น

ทำไมคอลลินส์ถึงดูเล่นดีเป็นช่วงๆ แต่ไม่ต่อเนื่อง?

เพราะเกมของเขาพึ่งพาจังหวะจากระบบค่อนข้างมาก คอลลินส์ไม่ใช่ผู้เล่น ที่ถือบอลสร้างเกมเองได้ต่อเนื่อง ถ้าวันไหนทีมเปิดพื้นที่ให้วิ่ง ตัดหลังแนวรับ หรือรับบอลใกล้ห่วง เขาจะดูมีพลังมาก แต่ถ้าวันไหนเกมช้าลง พื้นที่แคบลง หรือเพลย์เมกเกอร์ไม่ดึงตัวประกบให้ จุดเด่นของเขาจะหายไปจากเกมง่ายมาก

จุดแข็งที่ทีมยังต้องการจากคอลลินส์คืออะไร?

จุดแข็งที่ทีมยังต้องการคือพลังการจบเพลย์ ความเร็วของฟรอนต์คอร์ต และการเล่นเหนือห่วง เขาเป็นผู้เล่นที่ช่วยลงโทษแนวรับ ที่เสียตำแหน่งได้ดี โดยเฉพาะจังหวะ slip screen, cut เข้าหาห่วง และเก็บแต้มจากรีบาวด์เกมรุก ถึงจะไม่ใช่แกนหลักของระบบ แต่ยังเป็นอาวุธที่ทำให้ไลน์อัพมีความดุดันขึ้นได้